Władysław Laskonogi, książę wielkopolski, pieczęć konna I

Identyfikator rekordu:

https://s.lhdb.kul.pl/s/sfragis/item-set/2405

Nazwa wzorca pieczęci:

Nazwa dysponenta:

Władysław Laskonogi (ur. 1161-1166, zm. 1231), książę wielkopolski

Zakres terytorialny

PL Polska

PL Wielkopolska

Rodzaj kancelaryjny pieczęci:

PL Pieczęć większa

Chronologia występowania:

1216

Kształt:

PL okrągła

Wymiary:

ok. 79 mm

Typ ikonograficzny:

PL Pieczęć konna

Wyobrażenie napieczętne:

W polu pieczęci postać jadąca konno w lewo, trzymająca włócznię z trójsferową chorągwią. Grot włóczni i końskie kopyta zachodzą na pole legendy dzieląc inskrypcję.

Legenda:

[linia otokowa zewnętrzna: nieczytelna, linia otokowa wewnętrzna: ciągła ze sterczynami skierowanymi w stronę pola pieczęci]
[+ W]OLOD[ZISLAWS DEI GR]ACIA D[V]X POLONI[E]

Pismo legendy:

PL majuskuła gotycka

Język legendy:

łacina

Publikacje:

K. Stronczyński, Pomniki książęce Piastów lenników dawnej Polski w pieczęciach, budowlach, grobowcach i innych starożytnościach, zebrane i objaśnione, Piotrków [Trybunalski] 1888, s. 6.

Kodeks Dyplomatyczny Wielkopolski, t. IV, wyd. I. Zakrzewski, Poznań 1886, tabl. I, nr V.

A. Małecki, Studya heraldyczne, t. I, Lwów 1890, s. 209.

F. Piekosiński, Pieczęcie polskie wieków średnich, cz. I, DOba piastowska, Kraków 1899, s. 53-54, nr 42, fig. 34.

K. Maleczyński, Studya nad dyplomami i kancelaryą Odonica i Laskonogiego 1202-1239, Lwów 1928, s. 155.

Z. Piech, Ikonografia pieczeci Piastów, Kraków 1993, s. 206, nr 11.

W. Fabijański, Odlewy metalowe pieczęci w zbiorze sfragistycznym Zakładu Narodowego im. Ossolińskich. Katalog, Wrocław 1999, s. 27, nr 32, tabl. XVII, nr 32.

Kraków w chrześcijańskiej Europie X-XIII w., red. E. Firlej, Z. Miśtal, Kraków 2006, s. 470, nr 52, il. 52 [oprac. Z. Piech].

P. Pokora, Rysunki pieczęci Kajetana Wincentego Kielisińskiego w zbiorach Biblioteki PAN w Kórniku, w: Zbiory pieczęci w Polsce, red. Z. Piech, W. Strzyżewski, Warszawa 2009, nr I/432.

Album rysunków Kajetana Wincentego Kielisińskiego ze zbiorów Biblioteki Kórnickiej Polskiej Akademii Nauk, wyd. P. Pokora, Kórnik 2013, s. 52, nr Ao II 81.

Uwagi:

Jedyny znany literaturze egzemplarz pieczęci jest na tyle zniszczony, że niemożliwy jest precyzyjny opis wyobrażenia.

Jest reprezentowany przez pozycje: