-
Nazwa:
-
Heidenryk, biskup chełmiński pieczęć piesza. Opis Marcina Hlebionka z 1998 r.
-
Rodzaj obiektu:
-
PL
Opis
-
Autor i miejsce publikacji:
-
M. Hlebionek, Kilka uwag o trzynastowiecznych pieczęciach biskupów chełmińskich, w: Pamiętnik II Ogólnopolskiego Zjazdu Studentów Archiwistyki, red. I. Mamczak-Gadkowska, Poznań 1998, s. 34.
-
Opis pieczęci w publikacji
-
Odcisk jej zachował się przy kilku dokumentach. Jest to pieczęć ostroowalna, na której według szesnastowiecznego opisu wyobrażona jest figura viri, videlicet stancit, episcopalis habitu, infulati, baculum pastoralem sisnistra tenetis. Należy tu dodać, że prawa ręka biskupa wzniesiona jest do błogosławieństwa. Legenda, sporządzona majuskułą romańską, a oddzielona od wizerunku kropkami, głosi:
+ S(IGILLUM). HEIDIRICI: EPI(SCOPI) CVLMEN(SIS) F(RAT)RIS M(INORIS):
P(RE)D(ICATORUM).
-
Komentarz wydawcy:
-
Pieczęć ta publikowana u Vossberga, op. cit., Taf. XIX.
-
Inaczej rozwiązuje legendę Woelky, UbBC, nr 12, s. 5; nr 68, s. 47: + S(IGILLUM). HEIDIRICI: EPI(SCOPI) CVLMENGSIS) F(RAT)RIS M(AGISTRI): P(RE)D(ICATORUM). Interpretację tę rozwija w pracy: Der Katalog der Bischofe von Culm, Zeitschrift für die Geschichte und Altertuskunde Ermlands, Bd. VI, 1875-1878, s. 366 i przyp. V. Uważa on, że tytuł magistra wiąże się ze sprawowaną wcześniej przez Heidenryka funkcją prowincjała. Inaczej podszedł do tego problemu H. Schmauch. Przyjął on rozwiązanie legendy za Woelky'm, lecz uważa, że biskup zdobył wcześniej tytuł uniwersytecki, wskazując na filozofię i teologię jako prawdopodobne kierunki studiów. H. Schmauch, Die Besetzung der Bistumer im Deutschordensstaate (bis zum Jahre 1410), Zeitschrift für die Geschichte und Altertumskunde Ermlands, Bd. XX, 1919, s. 649, 650 przyp. 1. Krytycznie odniósł się do tych rozwiązań B. Altaner, nie podając jednak własnej propozycji. B. Altaner, Die Dominikanermissionen des 13.
Jahrhunderts, Halberschwedt 1924, s. 170. Inaczej sygiel „M.” rozwiązuje A. F. Vossberg: S(igillum) Heidenrici (!) EPI(scopi) CVLMEN(sis) F(rat)RIS M(inorit)(!) P(re)D(icatorum). Wersja ta, wcześniejsza od propozycji Woelky'ego, nie przyjęła się. Jak się wydaje jednoznaczne rozstrzygnięcie tego problemu nie jest możliwe. Za interpretacją Vossberga przemawia jednak fakt, iż biskup w intytulacjach dokumentów określał się tylko jako frater de ordine predicatorum episcopus Culmensis, nie podając
dodatkowych tytułów.
-
Autor opisu
-
PL
Marcin Hlebionek
